poniedziałek, 19 września 2022

wakacyjne fotografowanie (cz.1) - moje kolejne zdjęcia Giewontu (w tym roku)

 

Wrześniowy wyjazd w góry - to, poza okazją do grzybobrania, spacerów (jeśli nie leje za bardzo) - również możliwość zrobienia kilku zdjęć. Przede wszystkim - okazja do uzupełnienia "cyklu" pod ogólnym tytułem "moje zdjęcia Giewontu" (anno domini ....)

Pierwsze zdjęcia Giewontu - w tym roku - robiłem podczas lutowo/marcowego wyjazdu na nartowanie. Teraz przyszedł czas na kolejne :)
"Poszalałem" :) - zresztą nie tylko ja...
 

Prezentację zaczynam od najpopularniejszej - współcześnie - techniki fotograficznej, czyli fotografii telefonicznej...

Pierwsze zdjęcie jest autorstwa Li - udokumentowała moment, w którym zaczynałem "sesję" giewontową :)

zdjęcia cyfrowe:


 Najwięcej zdjęć zrobiłem Giewontowi - oczywiście - aparatami tradycyjnymi. Wszystkie na negatywach Ilford HP5+, wywoływanych w Ilfotecu DD-X.
Aparaty to: Kodak Brownie No. 2, Kiev 88, Start 66...


Brownie No. 2

(plus zdjęcie "tytułowe")
 Kiev 88


Start 66

(zdjęcie ze Starta 66 jest autorstwa Li. Udało mi się ją namówić na zrobienie kilku zdjęć (aż 5!!!) - w tym jedno poświęciła właśnie Giewontowi)

Zapomniałem o jeszcze jednym aparacie, którym także udało mi się uwiecznić tegoroczny, wrześniowy widok Giewontu - o Polaroidzie (SLR 680). I to w dodatku aż w dwóch wersjach - czarno-białej i kolorowej.


 Wyżej wymienione aparaty - plus pominięta w fotografowaniu Giewontu Zenza BRONICA, stanowiły (w różnych konfiguracjach) - wyposażenie fotograficzne podczas większości naszych tatrzańskich spacerów.
Relacje - foto - z powyższych, już niebawem :)


niedziela, 28 sierpnia 2022

śladami "Niedokończonego portretu"

 O wystawie fotografii Edwarda Hartwiga pt. "Niedokończony portret" - dowiedziałem się jakiś czas temu - oczywiście z internetu. A konkretniej - z "fejsa". Zapisałem w odpowiedni sposób, że jestem zainteresowany... i na tym właściwie koniec.
Przy okazji kontaktów z członkami TWSA - kol. Agnieszka - poinformowała mnie, że istnieje możliwość odwiedzenia Fundacji im. Edwarda Hartwiga - i możliwość obejrzenia zdjęć jednego z najsłynniejszych polskich fotografów - bezpośrednio, osobiście i "na własne oczy".
Oczywiście wyraziłem chęć uczestnictwa w tych odwiedzinach - i przypomniałem sobie, że "jestem zainteresowany" wystawą zdjęć Hartwiga...
Sprawdziłem (z lekkim drżeniem serca) do kiedy wystawa będzie czynna - i w ogóle, gdzie zdjęcia są wystawiane. Na szczęście dla mnie - wystawa miała trwać aż do 20 sierpnia.
Udało się tak "zgrać" terminy, że tego samego dnia - obejrzałem wystawę, a później - wraz ze znajomymi, pod przewodnictwem Agnieszki - udaliśmy się na spotkanie...
Zapraszam na "fotorelację" zarówno z wystawy - jak i z późniejszego oglądania fotografii p. Hartwiga.

 
Wystawa.

Oglądając wystawę - miałem szczęście. Poza mną praktycznie nie było innych oglądających. Na pięć minut (dosłownie) "wpadła" jakaś czteroosobowa rodzina - dzieci jeździły na hulajnogach, mama trochę się chyba nudziła, tata - zrobił kilka zdjęć telefonem - i wyszli.
Zapewne upał, przedpołudniowe godziny, no i dzień nieomal tuż przed końcem wystawy - złożyły się na tę - szczęśliwą dla mnie sytuację - że mogłem w spokoju obejrzeć zdjęcia, poczytać opisy, wysłuchać prezentowanych na video wypowiedzi...


Wychodziłem z wystawy pod dużym wrażeniem - między innymi dlatego, że zacząłem sobie przypominać, iż zdjęcia p. Hartwiga widywałem "od zawsze" - w rozmaitych albumach - fotograficznych, krajoznawczych - które lubiłem "od dziecka" oglądać. No i okazało się, że to co wtedy - zapewne - zrobiło na mnie wrażenie, dziś zaczyna się pojawiać także i w zdjęciach, które sam robię...
Wychodząc z Pałacu Czapskich, gdzie zorganizowana była wystawa - zrobiłem (przypadkowo) takie zdjęcie :)


 ---
Zdjęcia na żywo.
Nieco później spotkaliśmy się na Foksal i po krótkim spacerze - zostaliśmy przyjęci w aktualnej siedzibie Fundacji. Przyjął nas i ugościł p. Dariusz.
Ponad trzy godziny oglądania zdjęć, rozmów o Hartwigu, o Jego pracy, pomysłach, o Fundacji i o fotografowaniu - minęły niczym zbyt krótka przerwa przed kolejną lekcją...


Oczywiście - tak wspaniały wieczór nie mógł się zakończyć inaczej - niż spontanicznym spotkaniem TWSA :) Znaleźliśmy - gdzieś na tyłach Nowego Światu - spokojną knajpkę (swego czasu i tam odbywały się nasze fotograficzne spotkania) - i przy piwie zajęliśmy się rozmową oraz oglądaniem najnowszego opracowania wydanego przez Fundację, dotyczącego twórczości Hartwiga - "Edward Hartwig - Fotografiki" - którym to albumem/opracowaniem - zostaliśmy wszyscy obdarowani...

---
Albumy
Po powrocie do domu - natychmiast (jeszcze przed przeczytaniem całego opracowania) - sprawdziłem - które z albumów ze zdjęciami Hartwiga mam na swoich półkach, a których nie mam - i które "koniecznie" powinienem zdobyć. Na szczęście sztandarowe dzieło p. Hartwiga - "Fotografika" - stało od dawna pomiędzy innymi albumami Jego autorstwa. Tak właściwie uzupełnienia wymagały jedynie "Kulisy teatru" i "Moja ziemia".
Okazało się również - że jeden z albumów krajoznawczych ("Pieniny"), o którym byłem przekonany, że stoi na półce z literaturą górską - gdzieś się zdematerializował w ciągu ostatnich 40 lat.
Braki udało mi się (poza Pieninami) - uzupełnić : )

 

---

zdjęcia czarno-białe zostały zrobione apratem Rolleiflex, na negatywie Ilford HP5+, wywołanym w Ilfotecu DD-X, zdigitalizowanym i opracowanym w "cyfrowej ciemni".

zdjęcia kolorowe - to efekt "działania" aparatu telefonicznego.

---

z niecierpliwością czekam na kolejne spotkanie w Fundacji :)

 

czwartek, 25 sierpnia 2022

z "wiekowym" aparatem dookoła ECEG-u...

Bardzo lubię robić zdjęcia jednym z najstarszych aparatów w mojej kolekcji - aparatem firmy Kodak, Brownie No. 2. 


 W historii rozwoju fotografii - jest to ważny model - pierwszy model aparatu, w którym używano filmu zwojowego średniego formatu (120). I jednocześnie jest to pierwowzór tak chętnie używanych współcześnie aparatów typu "małpka".

 
Aparaty marki Brownie produkowano od 1900 roku (model No. 2 - od 1901), zakończono produkcję w 1935 roku. Od 1928 roku produkowano modele tego aparatu nie tylko w Ameryce Północnej (USA, Canada) ale i w Wielkiej Brytanii.

 
Nie znam dokładnego wieku mojego egzemplarza - ale - metodą przybliżeń, można przyjąć, że wyprodukowany został po 1924 roku, od tego bowiem roku aparaty Brownie - produkowano z metalu (tak jak mój egzemplarz).
Aparat jest bardzo prosty w obsłudze - ma generalnie "dwa czasy" migawki: 1/50 sek., oraz tak zwany "czas B". Ma również "aż" trzy przysłony (odpowiedniki f16, f22, f32). No i wizjery typu peryskopowego - do fotografowania w poziomie i w pionie (w moim modelu ten pierwszy już nic nie pokazuje :) )

 
Podczas ostatniego wyjazdu fotograficznego do ECEG-u, związanego z jubileuszem 70-lecia utworzenia Wydziału Geologii na UW - postanowiłem zrobić "sesję" fotograficzną najmłodszego obiektu Wydziału Geologii - najstarszym (no prawie) aparatem z mojej kolekcji.

 
Zdjęcia robiłem na negatywie Ilford HP5+, negatyw wywołałem w Ilfotecu DD-X, zdigitalizowałem i opracowałem w "cyfrowej ciemni"
Zapraszam...








Zdjęcie głównego bohatera - aparatu Kodak Brownie No. 2 - zrobione zostało aparatem Zenza BRONICA SQ-A, także na negatywie Ilford HP5+

ps.
ten "subiektywny spacer dookołarzepkowy" - to jednocześnie realizacja modnych ostatnio "wyzwań fotograficznych" typu: jedna rolka, jeden spacer, jeden temat :)

 

niedziela, 14 sierpnia 2022

pod Rogalinem, a jakby we Francji...

 Bardzo lubię fotografować pola kwitnących słoneczników. Nawet bardziej niż bardzo.
Problem w tym, że najbliższe, znane mi pola słonecznikowe, są gdzieś tam na południowym zachodzie Francji.

Dlatego też, gdy Kolega Fotografista, poznany w Wolsztynie, "sprzedał mi" informację o polach słoneczników, które można odnaleźć w okolicy Rogalina - nie mogłem takiej okazji zmarnować.
Upał, gzy i inne przeciwności - nie zniechęciły mnie do wyprawy fotograficzno-eksploracyjnej.
Zapraszam...

 




zdjęcia czarno-białe zrobiłem aparatem Zenza BRONICA SQ-A, na negatywie Ilford HP5+, wywołałem w Ilfotecu DD-X, zdigitalizowałem i opracowałem w "cyfrowej ciemni".

zdjęcia kolorowe: Polaroid SLR 680, digitalizacja i "cyfrowa ciemnia".

środa, 22 czerwca 2022

Zrobiłem "testową rolkę"...

Nie przepadam za prezentacją "testowych" rolek na fotograficznych portalach czy grupach tematycznych na fb. Oglądając takie prezentacje odnoszę wrażenie, że Autor chwali się - tylko nie wiadomo czym. Wszedł w posiadanie nowego aparatu, po raz pierwszy użył takiego - lub innego negatywu, obiektywu, pierwszy raz sam wywołał negatyw, sam zdigitalizował albo sam odniósł do zakładu fotograficznego.
Z reguły naświetlał prawidłowo - więc zdjęcia "wyszły". Generalnie w takich przypadkach zdjęcia są "o niczym".
Nie cierpię zdjęć o niczym...

 
Ale - okazuje się, że czasem jednak trzeba.

 
Kilka słów wprowadzenia. 

Kolega odnalazł gdzieś w zakładowych czeluściach fotograficzny demobil. Od dawna "spisany" z oficjalnych rejestrów, w większości niesprawny, a przynajmniej robiący takie wrażenie. Spora część "rozeszła się" już po zaprzyjaźnionych kółkach fotograficznych czy kolegach-fotoamatorach. Postanowił jednak - nieco przeze mnie namówiony - pozostawić sobie jedno ze znalezisk. Aparat Start II.
Właściwe testowanie miał przeprowadzić podczas terenowej wycieczki w Sudety, przy okazji przypominając sobie zasady "analogowego fotografowania" (cokolwiek to znaczy); ja jednak postanowiłem wcześniej sprawdzić, czy ten aparat w ogóle zrobi jakieś zdjęcie - mimo iż "na sucho" - wszystko działało.

Mając w pamięci swoje zdanie na temat "testowych rolek" - podjąłem decyzję, że przetestuję aparat podczas subiektywnego spaceru powarszawskiego TWSA, na który to spacer umówiłem się razem z kol. Jankiem i Markiem w "nowej" Fabryce Norblina.
W końcu - jeśli zdjęcia "wyjdą", czyli mechanicznie wszystko będzie działało w miarę normalnie - to zdobędę kilka (miałem nadzieję) ciekawych kadrów, a jeśli nie wyjdą - to będę miał porównanie ze zdjęciami robionymi innymi aparatami. I może dojdę co trzeba poprawić.

Tak też uczyniłem :)


Wszystkie zdjęcia zrobione zostały aparatem Start II (po przynajmniej 20 letniej przerwie w jego używaniu). Negatyw - Ilford HP5+, naświetlany był zgodnie z nominalną czułością ISO 400. Światło określałem zewnętrznym światłomierzem Gossen DigiSix2. Negatyw wywołałem w Ilfotecu DD-X (również zgodnie z zaleceniami producenta). Poszczególne klatki zdigitalizowałem i opracowałem w swojej "cyfrowej ciemni".
(zdjęcia prezentuję w kolejności robienia)
Zapraszam...


Jak widać - z 12 klatek "wyszło" tylko 9. Starty II - zwłaszcza używane współcześnie i bez konserwacji - mają tendencje do "krótkiego przewijania" - a czasem wręcz do nakładania klatek. 

Przy uważniejszym oglądaniu można się zorientować, że zdjęcie drugie - to "kanapka" dwuskładnikowa, a trzecie - najprawdopodobniej - składa się aż z trzech kadrów. Jednak kolejne klatki już nie zachodzą na siebie (albo w stopniu minimalnym).
Cała sesja - wejdzie w skład cyklu "subiektywne spacery powarszawskie"